Deel 2  
Klik op de foto voor een vergroting

DAG 7  
Het is vroeg in de morgen als we ons klaar maken voor vertrek naar het vliegveld . In de nabijheid van het vliegveld ligt de Corantijn rivier , en daar willen we nog even onze hengels uitwerpen . Ruim anderhalf uur later zijn we ter plaatse . De rivier zelf is hier enorm breed , diep en fel stromend . Norman zet ons af bij de eerste de beste plaats , echt gezellig of veelbelovend ziet het er hier niet uit , maar we hebben dan ook geen tijd om naar iets beter uit te kijken . Na het optuigen van de hengels rest ons slechts max 2 uur . Er zitten hier grote meervallen , dus start ik met bodemlood en een stuk vis als aas . Het lood van 70 gram is echter niet zwaar genoeg , en de stroming brengt het naar de oever . Maar ondanks dit krijg ik beet . Niet van de verwachte Meervallen , maar van piranha's , die het aas in een mum van tijd verorberen . Ik weet er 3 stuks te vangen , ze zijn niet echt groot , maar de drie bosjes jongens in de buurt zijn maar wat blij dat ze mogen meenemen . Helmut heeft ondertussen verschillende aanslagen gekregen op zijn spinner en plug , maar weet geen enkele vis te landen . Ik besluit dan maar om het even te proberen , en maak zo kennis met mijn eerste pauwoog cichlide  . De vis neemt de spinner met al zijn kracht , en probeert hem daarna met jumpen en runs naar de begroeiing terug kwijt te geraken . Maar het is tevergeefs , en enkele minuten later hou ik voor het eerst een tucanari in de hand . Ondertussen is het tijd voor ons vliegtuig , een gammele cesna die ons in een uur terug naar de Hoofdstad brengt . De vlucht zelf is fascinerend . Het heeft ons een goede indruk van de uitgestrekte jungle met hier en daar een rivier die het oerwoud doorkruist .  Over het volledig traject kon ik nergens een teken van bewoning zien tot we in de buurt van de hoofdstad kwamen . Aangekomen staat de vrouw van Norman ons op te wachten . Zij brengt ons eerst naar de hengelsportzaak , waar we ons materiaal wat willen aanvullen . We kopen er wat stalen onderlijnen en lood , en een boothengel als vervanging van de  gebroken hengel . Dan naar het hotel , eten , en gaan stappen in de uitgangsbuurt .

      
Mijn eerste vis aan de oever van de Corantijn , en een zicht uit het vliegtuig .

DAG 8
Normaal is hier een vrije dag voorzien , maar we regelden het , dat Norman een boot voor ons zou reserveren . Prijs 250 sd voor de volledige dag van 8 tot 18 uur  . Onze uitstap de avond voordien was echter wat uit de hand gelopen , en door een misverstand is het reeds 11 uur als we alsnog besluiten te gaan vissen . We weten dat we reeds te laat zijn voor het wisselen van het tij omstreeks 12 uur , maar wat moeten we anders ! Het is dan ook reeds bijna 13 uur als we op de rivier zijn  en een visserbootje enteren om wat aas aan te kopen . Buiten wat kleine garnalen die we zelf moeten uitzoeken heeft hij nog wat kleine vis bij . Ook hiervan vragen we er een tiental . Bijna zoals steeds krijgen we dit gratis maar geven toch 10 sd . Aan de netten aangekomen is het reeds eb , en we proberen nog enkele katvissen te vangen . We vangen er een vijftigtal , tot de vissers achter ons de netten beginnen op te halen . Aan een vlakbij liggende boot vragen we wat verse aasvisjes , en besluiten enkel nog de twee zwaardere hengels uit te leggen . Het is een juiste keuze  , want door het ledigen van de netten achter ons zijn de grotere rovers in de buurt . Ze komen af op de bijvangst die prompt weer in het water gekieperd wordt . De beten blijven dan ook niet uit , en onze slip giert het uit bij iedere aanbeet . We vangen niet minder dan 6 mooie roggen . Gewicht 5.1/5.4/10.2/10.5/15/33kg . Voor de grootste, is de hulp van de naast ons liggende visser meer dan welkom om de vis in de boot te krijgen . Alle vissen worden trouwens onmiddellijk na de vangst teruggezet, echt lekker vinden ze rog toch niet , en we mogen zelf beslissen , vandaar . De enige vis die de schipper wel wil om te eten is de katvis van 7.4 kg die Helmut als extra weet te vangen . Het is 18 uur als we tevreden stoppen , met wat eerst als een vrije dag bedoeld was , maar nu een geslaagde namiddag vissen is geworden .

Enkele van de vissen van die dag

DAG 9
Vandaag staat een nieuw hoofdstuk op het programma , het Brokopondo stuwmeer . De rit ernaar toe duurt ongeveer 3 uur . Kevin , de Nederlandse eigenaar van de lodge is die dag ook vanaf Paramaribo vertrokken met zijn wagen en de boot op de trailer . Hij rijdt de volledige weg voor ons uit waarna we samen toekomen aan de botenhelling . Er is ook nog een andere boot toegekomen vanaf het water die onze bagage en de ouders van Kevin naar de lodge brengt , zodat wij met de boot van Kevin de kans krijgen om onderweg naar de lodge , gelegen op een eiland in het meer ,  te vissen . Eerst gaan we echter naar enkele hutten aan de oever , waar  jonge meisjes met een net , kleine aasvisjes vangen voor de vissers . Het duurt even , maar voorzien van circa 5cm lange zilveren visjes vertrekken we voor onze eerste kennismaking met de vissen op het meer .  Na een flink stuk varen op hoge snelheid tussen de boven het water uitstekende boomtoppen , is het eindelijk zo ver  . Kevin plaats een elektromotor vooraan op de boot , die hij met de voeten kan besturen  en zo de boot tussen de bomen dirigeert, terwijl hij vist . We kiezen voor Rapala skitter pops als kunstaas , en de beten laten niet lang op zich wachten . Het is een prachtige manier van vissen , en de eerste maal dat ik dit kunstaas gebruikte . De popper wordt met korte bewegingen , of aan een stuk terug binnengevist , waarbij deze met veel  kabaal het water voor zijn neus opzwiept . Een voor de Tukunari onweerstaanbare prooi . De vis valt het kustaas dan ook met een steeds verrassende jump aan , waarbij we letterlijk kunnen spreken van het kunstaas aanslaan , niet aanvallen . De vissen proberen als ze gehaakt zijn op allerlei manieren het kunstaas terug kwijt te geraken , met springen , hoofdschudden tot korte diepe runs naar de onderwater liggende takken . Deze takken zijn trouwens nooit veraf , en het gebeurd dan ook meer dan eens dat , zeker aan lichter materiaal ,  de vis zijn vrijheid terug wint . Iedereen vangt wel zijn deel  , maar de grootste vissen worden steeds door Norman gevangen . Achteraf blijkt dat hij na een gemiste beet , steeds een aasvisje aan de dreg bevestigde , en zo de vis vaak tot een tweede uitval kon verleiden . ( Dat merkte ik echter pas na twee dagen op ) . We proberen verschillende plaatsen uit , en merken bijna steeds op de eerste tien worpen of ze er zitten . De visplaats kan zowel een ondergelopen eiland zijn ,  de oevers van een eiland , of tegen drijvende waterplanten aan . Steeds is de diepte echter beperkt tot maximum enkele meter . Op een van die plaatsen probeer ik het ook even met een kleine duikende Rapala . Ik vang hiermee iets meer vissen , waaronder enkele piranha's  , maar ze zijn allen aan de kleine kant .  Maar ook aan deze dag komt een einde , en we overnachten in de open lodge onder een prachtige sterrenhemel .

   
Het meer - De lodge buiten en binnenkant

DAG 10
In Sep-Okt-Nov verzamelt een ander soort vis , de Kubi , zich op sommige diepere plaatsen in het meer . Norman neemt ons deze morgen dan ook mee naar een van die plaatsen . De diepte is er ongeveer 18 tot 30 meter , en de bodem zeer grillig . We vissen met het lood onderaan , en het aas , kleine visjes , aan een zijlijntje er boven . Het is terug Norman die een eerste mooi exemplaar van ruim 1kg weet te vangen . Onze vissen zijn echter nooit meer dan 25 cm groot , daarbij vangen we  tussendoor geregeld kleine katvissen . Meer dan eens gebeurd het ook dat we van een gehaakte  vis , bij het binnenhalen slechts de kop overhouden . De overal aanwezige piranha's zien in de gehaakte , weerloze vis vaak een gemakkelijke prooi .  Na een tijd monteer ik een platvis onderlijn met verschillende afhoudertjes , waarvan ik er twee laat staan , en de rest verwijder . Met deze montage , waarbij ik nu twee aasvisjes monteer , komen de aanbeten ook dubbel zo vlug . Voordeel hiervan is , dat je bij een gemiste aanbeet , de lijn op diepte kunt laten , waarbij het tweede aasvisje zijn werk doet . Maar al bij al is het slechts een vrij doffe manier van vissen , en op de middag besluiten we dan ook om weer op Tukunari te vissen . De rest van de namiddag proberen we weer verschillende plaatsen uit , en overal weten we wel enkele exemplaren te vangen , maar nergens blijken ze massaal aanwezig te zijn  .  De laatste plaats die we aandoen is het eiland recht tegenover onze lodge . en hoewel Norman beweerde dat ze na 18 uur niet meer bijten , weet ik er hier in de schemering nog acht stuks te vangen . Resultaat van die namiddag , ik zeker ruim 20 stuks , Helmut en Norman iets minder , maar steeds wel iets grotere exemplaren .

Het vissen op Kubi samen met de plaatselijke vissers .  Helmut met een van de pauwoogcicliden . 
      
De twee meest gevangen vissen op het stuwmeer .

DAG 11
Deze morgen moeten we terug naar de stuwdam , waar we voor twee uur dienen aan te komen . Twee uur , omdat vanaf dan de kans op meer wind toeneemt , en het water aan deze zijde van het meer dan te woelig kan worden voor onze boot , en de terugweg onmogelijk kan maken . Onderweg doen we zoals steeds nog enkele eilandjes aan , en weer vangen we overal wel iets , maar toch beduidend minder dan de afgelopen dagen . Op het laatste eiland dat we bevissen voor we aan de dam zijn , weet ik voor het eerst twee mooie exemplaren van ruim 2 kg te vangen .  Het is dan ook een mooie afsluiting voor dit prachtig meer . De rest van de dag gaat op in de terugrit , en de bagage klaar maken voor het vertrek de volgende dag .

Vissen op pauwoogciclide - Tucunari

DAG 12-13
Ondanks dat we reeds om 14 uur moeten vertrekken naar de luchthaven , vissen we ook deze morgen nog , of dat was toch de bedoeling . Vissen deden we wel , maar vangen was er niet bij . Het was volle maan geweest , en de stroming veel feller dan de vorige dagen . Daarbij was het water bruin gekleurd van de modder . Alles bleef beperkt tot enkele korte rukjes op de hengeltop , waarbij het me toch lukte om nog een mooie katvis van ongeveer 5 kg te vangen . Naam die ze de vis gaven : Passisi . 
En hiermee zat deze visreis er op . Het zou pas de volgende middag zijn als we in België uit de trein stappen  .