Deel 1   
Klik op de foto voor een vergroting

DE EERSTE KENNISMAKING 
Eerder toevallig ontdekte ik dit visreisprogramma op een reisbeurs . Het sprak me toen wel aan , en ik hield het bij . Twee jaar later was dit plots een mooi alternatief  . In de brochure van" Educa reizen "  zijn verschillende mogelijkheden te vinden . www.educa-reizen.nl  , maar mijn ervaring is dat Educa reizen erg flexibel is , en aanpassingen of wijzigingen , zowel in vertrekdatums of andere visplaatsen , bijna altijd mogelijk zijn . Zelf deden we dit ook . Verder was er weinig informatie te vinden over het vissen zelf in Suriname . Een oppervlakkige reportage in Beet , De sportvisser of Panorama bracht ons alleen op het verkeerde been waar het onze materiaal keuze betrof . Dus voor het benodigde materiaal , hengels en viswijze , verwijs ik je graag naar deel twee van vissen in Suriname . Verder viel de prijs voor deze visreis best mee . Voor recente prijzen verwijzen we graag naar de site van Educa reizen .
Wij zelf vertrokken op 23/09/2005 tot 05/10/2005 .
De verschillende viswijzen ,  plaatsen , of het materiaal komen niet voor in de dagverslagen , maar vindt u in de aparte hoofdstukken .
Beste periode om in Suriname te vissen is het droog seizoen , bij lage waterstand . Vanaf half september tot en met november is het best .
Bij Blanche Marie komen de Tijgermeervallen alleen voor in het voorjaar als ze hier komen paaien .
DAG 1
Onze hengelspullen zitten hoofdzakelijk in de koffers (25kg) om problemen met de veiligheidscontroles op de luchthaven te vermijden . De handbagage is gevuld  met kledij tot het maximum toegelaten gewicht van 10 kg . Na een treinreis van ruim 3 uur komen we op Schiphol aan . Het vliegtuig vertrekt omstreeks 11 uur  . De voorzorgsmaatregelen die we genomen hadden voor onze bagage blijkt geen overbodige luxe , zelf de handbagage moet op de weegschaal . Maar gelukkig komt het niet op die ene kilo die we teveel bijhebben . De acht uur durende vlucht met Suriname airways verloopt vrij vlot , daarbij is het eten echt lekker ., en als u weet dat ik vliegtuigkost bijna nooit lekker vindt zegt dit genoeg . Bij aankomst is er een tijdsverschil van 5 uur terug . Een busje van het hotel wacht ons op , en in het hotel aangekomen krijgen we telefoon van Frank , het hoofd van de plaatselijke tourorganisatie in Suriname . We spreken af om 20 uur , ruim tijd om ons te verfrissen , en onze bagage te reorganiseren   . Precies om 20 uur komt Frank ons oppikken . Hij neemt ons mee naar de uitgangsbuurt waar we enkele biertjes achteroverslaan begeleid door satés van kip . We eten achteraf nog bitterballen terwijl Frank vol vuur verteld over Suriname . Als frank vertrekt blijven we nog even rondhangen  , genietend van de iets koelere nachtlucht en de Caribische sfeer .

   
Paramaribo . 1 Zicht uit vliegtuig . 2 Zicht vanaf onze hotelkamer . 3 Historische gebouwen

DAG 2
Het is pas 3 uur als ik reeds wakker ben , toch breng ik het op tot zes uur te blijven liggen , waarna we in het hotel ontbijten . Dat kan hier vanaf 6 uur 's morgens , ideaal dus voor vissers . Om 9 uur komt Frank ons oppikken voor de sightseeing tour in Paramaribo . We rijden wat rond door de stad waarbij we een indruk krijgen van de stad . Daarna gaan we te voet door de plaatselijke markt . Frank toont er alle vreemde groenten en geeft er de nodige uitleg bij . hij koopt ook allerlei vruchten , die we die middag aan de rivier , waar we Indonesisch  eten , als dessert verorberen . Na de maaltijd nemen we afscheid van Frank en gaan op zoek naar een mogelijkheid om de rest van de dag te vullen met vissen . We spreken op de rivieroever een schipper aan , en komen een prijs overeen om zijn boot de rest van de dag te huren . De prijs 250 sd bleek later aan de hoge kant te zijn , de helft was meer dan voldoende geweest . We betalen nog 10 sd voor garnalen , en hetzelfde voor wat vis . Om 15 uur vertrekken we met de afspraak tot 20 uur te vissen . Omdat de tijd beperkt is , gaan we niet te ver de rivier op , slechts een half uurtje varen richting zee aan een gezapige snelheid . We vissen op de bodem met schuiflood en vangen vier verschillende soorten katvis . De visser noemt de ene gele katvis , waar er blijkbaar 2 soorten van zijn , de andere is een grijze katvis , en nog een andere is barbaman . Verder nog een kogelvis die men Bosrokoman noemt . Alle vissen wegen ongeveer 1/2 kg met hier en daar een uitzondering die iets groter is . In totaal vangen we ruim boven de 30 stuks , waarvan Helmut die met iets lichtere lijn en kleinere haken vist , ruim 2/3 voor zijn rekening neemt . Om 18.45 uur komt het echter donker zodat we verplicht zijn terug te keren . Het is dan ook reeds pikdonker als we in de haven aanleggen . Die avond eten we een steak in de gril aan de uitgangsbuurt .

DAG 3
Op ons programma staat "Riviermondvissen bij Braamspunt " . We maken voor het eerst kennis met Norman Macintosh , onze visgids . Norman , die zelf een verslaafd visser is , zal ons op iedere visdag , dus zowat de volledige reis begeleiden . We vetrekken om 9.30 uur met de wagen naar de overzetplaats van de boten aan de rivier  . Vanaf daar varen we richting zee .  Na een halfuurtje varen maken we de boot vast bij de eerste netten die in het water hangen . Meer uitleg over het waarom en hoe  vind je terug in het technisch gedeelte . Daar proberen we kleine katvis van ongeveer max 10 cm te vangen , deze moeten later dienst doen als aas . Maar zoals steeds vangen we dan meestal juist de grotere exemplaren . Uiteindelijk lukt het ons toch om onder de boot met kleine garnaaltjes wat kleintjes te vangen .  Het is bijna 11.30 uur als we verder varen naar Braamspunt , waar we nog aanleggen in het vissersdorp om wat verse garnalen en kleine visjes te kopen . Het is precies 12.30 uur als we starten met vissen op de grotere exemplaren . Zoals overal op zee is dit uur sterk afhankelijk van het getij , en ben je het best ter plaatse juist voor het wisselen van de getijden . We leggen twee zware hengels uit , met als aas een katvis , terwijl we verder vissen met een lichtere hengel en garnalen . De ene katvis na de andere komt aan boord , en zowel de schipper als Norman hebben er de handen aan vol om de gevangen vissen te onthaken . Zelf doen we dat niet , omdat alle katvissen over drie gevaarlijke stekels beschikken . Dat dit geen onnodige voorzorgsmaatregel is , blijkt , als Norman plots een stekel in zijn handpalm krijgt . Zelf krijg ik op dit moment een run op de zwaardere hengel , die ik door de consternatie mis . De stekel die bezet is met weerhaken is zeker twee centimeter diep in de handpalm binnengedrongen . Herman trekt deze er met veel moeite uit , en wij ontsmetten het geheel . Het gif begint echter zijn werking te doen , en Norman voelt de pijn tot in zijn schouders . We besluiten dan ook terug te varen zodat Norman naar het ziekenhuis kan voor een tetanus injectie en verzorging . Achteraf vertelde Norman ons dat dit zijn eerste en hopelijk laatste kennismaking was met de stekels van een katvis , en dit ondanks uiterste voorzichtigheid en jaren ervaring  . De pijn duurde tot ongeveer 4 uur ondanks het nemen van een pijnstiller . Zelf verloren we hierdoor de beste uren vissen , maar het zij zo . Twee uur later waren we terug op dezelfde plaats waar we ondanks alles nog iets wilden vangen . En vangen deden we . Circa 50 kleine katvissen en een kogelvis  . Daarbij kreeg ik nog een beet op de zwaardere hengel met een kleine vis als aas . Na de run en het aanslaan , bracht ik een katvis naast de boot van ruim 7kg . De schipper noemde hem Komcouma . De vis zelf verspeelde we toen de schipper hem aan de lijn uit het water tilde . Voor mij telde hij echter als binnen , en was dit ondanks alles toch nog een geredde dag .

DAG 4
Vandaag vertrekken we naar Blanche Marie en de Nickerie rivier , een trip van 8/9 uur met de wagen over grotendeels zandwegen . Onderweg zie je niet anders dan oerwoud met sporadisch enkele dorpjes . Deze zijn vaak niet meer dan enkele bouwvallige hutten naast de weg . Verder zo nu en dan een kreek en een rivier , vaak met bruggen in een voor ons bedenkelijke staat . Een mooie maar vermoeiende trip  door het continu heen en weer slingeren in de wagen . Maar uiteindelijk komen we om ongeveer 15 uur aan in de Lodge van Blanche Marie . Het geheel ziet eruit als een aaneengeknutseld geheel van kleinere gebouwen . De kamers zijn echter proper met een gezamenlijk toilet en douche even buiten de kamer . Het uitzicht over de rivier is er prachtig , en na het uitpakken staan we dan ook enkele minuten later aan het water met een spinhengel . Ik krijg er enkele beten , meestal vlak na het inwerpen tegen de overkant . Het lukt me echter niet om ook maar een vis te landen , ze weten zich allen met veel capriolen uit het water los te schudden . Veel tijd hebben we echter niet , want Norman neemt ons mee naar de watervallen . Hier vissen we op Anjoumara , een prehistorische uitziende vis , met een gevaarlijk gebit . De meeste vissen hier hebben trouwens altijd  wel  gevaarlijke tanden , stekels of iets anders , minder aangenaam om mee kennis te maken   . Omdat er hier volop takken op de bodem liggen vissen we met dobbers . ( ook al iets dat we niet bij hadden ) , met als aas stukken vis .  Norman vangt binnen enkele minuten zijn eerste vis . Een Anjoumara van ruim 4 kg . In totaal wist Norman drie vissen te landen die avond . Dat was trouwens typisch voor Norman , hij toonde u hoe te vissen door steeds de eerste vis weg te vangen . Probeerde hij een nieuwe plaats , dan zij hij : ik kijk eerst even of ze er zitten , waarna hij een vis ving en wij daarna mochten proberen of er nog meerdere waren . Later sprak ik hem er over aan , maar hij hing er niet echt op in , met als resultaat dat ik daarna steeds probeerde voor Norman in te leggen , waarvoor je soms enorm rap moest zijn . Zelf kreeg ik die avond twee beten , waarvan ik een vis verspeelde omdat ik hem uitdrilde en daarna over de rotsen moest binnentakelen , en hij alsnog wist te ontsnappen  . De tweede was iets makkelijker te landen omdat ik op dat moment plat op de oever stond   . Beiden waren ongeveer identiek van gewicht : circa 4 kg . De anjoumare is een felle vechter die door springen en schudden met het hoofd meer dan eens de haak loskrijgt . De enige manier om dit niet tegen te komen , is hem zoals Norman doet , met zwaar materiaal binnen takelen , maar daar moet je dan ook zelf voor kiezen . Aan mij is deze manier niet echt besteed , maar het is wel het effectiefst . Helmut mist zijn eerste vis , en krijgt daarna geregeld beet van een sidderaal die een mooi rondje uit zijn aasvis eet , maar niet te vangen is aan deze grote haken . Als het begint te schemeren stoppen we met vissen , en keren terug voor het avondmaal dat door Norman bereid wordt . Na het eten kunnen we het niet laten om nogmaals naar de rivier te trekken . Achter de laatste hut van de lodge is een iets diepere plaats in de rivier , en gewapend met een olielamp en hoofdlampen , willen we hier nog enkele uren vissen . Zelf probeer ik het met kunstaas , maar dat blijkt in het donker niet goed te werken . bij de twee beten die ik kreeg was ik steeds te laat met aanslaan . Helmut start met een dobber , en ook dat werkte niet bij gebrek aan licht . Daarna koos hij voor een schuiflood op de bodem . Nu kreeg hij wel  geregeld beet , maar ondanks de stalen onderlijn werd deze  keer op keer overgebeten . Met veel moeite lukte het ons toch , door vlug aan te slaan , een vis te landen . Het was een Piranha van ruim 1 kg , niet verwonderlijk dat onze toch dunne stalen onderlijnen overgebeten werden, zeker als je het gebit van zo'n kereltje bekijkt  . Om 1 uur  kregen we  problemen met onze lampen , zodat we verplicht waren te stoppen , en niet verder konden experimenteren .

 
Weg naar Blanche Marie - Zicht vanaf onze kamer in de lodge
 
Mijn eerste  Anjoumara , en het onthaken .

DAG 5
Norman neemt ons vandaag mee in het bos ! Wat wil zeggen dat we via bospaden met de wagen zo dicht mogelijk bij de rivier parkeerden . Daarna volgde een tocht door de jungle over en tussen lilianen en doornstruiken van ongeveer een half uur . Het te volgen pad was vaak niet echt te zien , en verdwalen was beslist niet uitgesloten . Bij een temperatuur van meer dan 40 graden beslist geen ontspannende tocht .  De visplaatsen die we hier aandeden waren mooi , maar voor drie vissers vaak te beperkt in omvang . Daarbij waren onze hengels veel te lang en te fragiel om er mee door de jungle te wandelen . Om de minuut bleven ze wel ergens achter een doornstruik vast hangen . Herman zijn korte en stevige boothengel was hiervoor beter geschikt . Daarbij namen wij veel te veel materiaal mee , ikzelf zelfs twee hengels en een reuze tas kunstaas  . Zo deden we een drietal plaatsen aan , waarbij we in de diepere gedeelten met een dobber en visaas  de vis trachten te verleiden .  Resultaat : Norman 2 vissen , ik 1 vis . Allen Anjoumara van circa 4 kg . Omstreeks 3 uur waren we terug in de lodge , waarna we in de nabije rivier nog wat met kunstaas visten . Resultaat 3 Piranha's en enkele missers .

DAG 6
Vandaag gaan we met een Kano de rivier stroomafwaarts af . Een kleine motor van 5 PK moet ons de terugweg iets gemakkelijker maken . Als we de boot zien , hebben we onze bedenkingen over de stabiliteit . Vissen vanaf de boot is reeds bij voorbaat uitgesloten . In laatste instantie besluit ik nog de bagage in een plastiekzak te stoppen , wat achteraf een goed idee bleek te zijn . De rivier is hier afwisselend  ondiep met kleine stroomversnellingen , waarbij we soms uit de boot moeten  om deze over de rotsen te krijgen , en andere rustig stromende diepere gedeelten . Bij de derde stroomversnelling loopt het echter al mis . De houten kano gaat plots verkeerd door een stroomversnelling waarbij de neus van de boot in de takken en bomen van de oever vast komt te zitten .  Voor   een van mijn hengels is dit catastrofaal en breekt de top af . Ondertussen krijgt de stroom greep op de schuin liggende boot en duwt deze in enkele seconden onderwater . Terwijl Helmut de hengel tracht te redden , grijp ik de bagagezak en de overige hengels en aas , de boot onderwijl tegenhoudend met mijn lichaam . Met veel gevloek  geraken we echter na een tijdje uit onze penibele situatie , en op het droge . Resultaat , een gebroken hengel , een doos met negen pluggen , ons rantsoen en een deel van de drank , en een machete kwijt . Gelukkig bleef onze camera droog , en was iedereen ongedeerd .  Door dit ongeluk beperkten we onze trip dan ook door de rivier slechts nog enkele kilometer af te varen , over rustiger stroken weliswaar . Onze eerste en ook verste aanlegplaats was een brede rivierbocht . Vanaf de oever visten we in het diepere gedeelte van de buitenbocht . We deden dit zowel met dobber als schuiflood . Geregeld kregen we beet , maar het was niet de verwachte Anjoumara , maar Piranha die ons aas nam . Na enkele vissen besluit Norman daarom terug te varen . Stroomafwaarts de stroomversnelling waar onze boot zonk , proberen we het nogmaals . Ditmaal in een inham zijwaarts van de eigenlijke stroom . Vanaf enkele rotsen  werpen we ons aas dicht tegen de oever aan met een dobber en het aas op een diepte van 1.5 meter . Het is terug Norman die de eerste beet krijgt , en een Anjoumara land van circa 4 kg . Ook helmut krijgt beet , maar weer weet de vis te ontsnappen , ditmaal door zich vast te zwemmen in stenen en struiken . Ik besluit daarop om de pin uit de dobber te verwijderen , en werp deze nu als schuifdobber midden in het rustig gedeelte . Zoals bijna steeds als er Anjoumara aanwezig is volgt de beet binnen de vijf minuten . Ik laat de vis rustig het aas nemen , en sla pas aan als hij voor de tweede maal lijn neemt . Onmiddellijk na het zetten van de haak besef ik dat het hier een iets groter exemplaar betreft . De vis gaat enkele malen op hoge snelheid door de slip , de runs zijn aan de korte kant , maar enorm krachtig .  Als de vis voor de eerste maal in al zijn glorie uit het water jumpt wil ik deze vis absoluut binnen halen . De slip wordt iets vaster gezet , waardoor de vis iets minder ruimte krijgt  . Na enkele minuten en nog enkele vergeefse pogingen om de rotsen of de struiken te bereiken is het zover , ik bewonder deze mooie vechter op de kant . Precies 9.200 gram en 90 cm lang , een vis om U tegen te zeggen .  Daarna proberen we nog een drietal andere plaatsen uit , maar de vissen willen niet meer . Om 14.30 uur leggen we terug aan bij de lodge . Norman wil om 16 uur nogmaals proberen bij de watervallen , Helmut gaat mee , maar ik besluit om zelf bij de lodge te vissen . De gemiste vissen van de vorige dag blijven me intrigeren , en ik wil beslist tonen dat het zo niet kan . Op mijn eerste worp zie ik een zwarte schim volgen , maar die mist de spinner . Tegen de verwachting in is het op een van de volgende worpen wel raak . Een kleine Anjoumara van circa 2 kg maakte het ondiepe water onveilig , en zag in mijn spinner een lekkere hap . Voor de volgende aanbeten moet ik wat geduld hebben , maar zo rond 17 uur krijg ik geregeld aanbeet . De vissen presteren het echter om zoals de vorige dag  door jumpen het spinstangetje zodanig te verbuigen , dat de sluiting opengaat , en de vis met de spinner weet te ontsnappen . Ten einde raad besluit ik er een kleine drijvende plug (5cm) aan te knopen .  Nu blijven de vissen wel aan de haak , en hoewel niet groot , circa 20cm zijn het fanatieke vechters . Norman noemde ze achteraf Moroko . Ik probeer enkele verschillende plugjes uit , en met allen weet ik wel een vis te vangen .  Pas als het begint te schemeren valt de beet stil . Resultaat 6 vissen . Ondertussen zijn Helmut en Norman ook terug . De rivier bij de  watervallen was door regen verderop echter fors gestegen , en de stroming maakte vissen daar onmogelijk . Uiteindelijk mocht ik dan ook blij zijn met mijn keuze die namiddag . Die avond bleven we wat napraten , waarbij we talrijke nieuwe ideeën opdeden voor misschien een volgende vistrip . 

   
Anjoumara 9.2 kg  - 90 cm - Moroko