Mei 1986  
Klik op de foto voor een vergroting

Dit maal met de wagen , volgestouwd met vismateriaal , en zonder reservaties . Samen met mijn broer Bart die slechts sporadisch vist , zouden we dag na dag wel zien waar we ergens logies konden vinden . Het enige dat echt telde was vissen en vangen . Na een dag en nacht waren we op dezelfde plaats in Ierland als verleden jaar , Carigalen . Met als enig verschil het weer . Was er verleden jaar slechts sporadisch een bui , nu regende het reeds 4 weken zonder stoppen , en verbetering was er niet in het vooruitzicht . Het meer en de rivier van verleden jaar stonden meer dan 30 meter buiten hun oevers . Van vissen vanaf de oever was er geen sprake , al probeerden we het wel . Zelfs met een bootje op het meer was er bitter weinig te vangen . Na 2 dagen klungelen en slechts evenveel snoekjes besloten we het elders  te proberen .

De kaart van Ierland erbij genomen en lukraak een nieuwe bestemming gekozen , we zouden wel zien wat we onderweg tegenkwamen . Verschillende plaatsen , zowel rivier als meertjes deden we aan , met hier en daar  sporadisch een snoekje , maar het was veel werken voor weinig buit . Op een mooi ogend stukje rivier probeerden we het met de quivertip . We installeerden ons in de morgen aan de oever , en moesten in de vroege namiddag stoppen met vissen omdat het water reeds 20 meter achter ons stond , en het  materiaal overal begon rond te dobberen .  Ondertussen hadden we wel een mooi partijtje witvis  ( zie foto) bij elkaar gehengeld , maar leuk is anders .

Ten einde raad , er resten ons slechts 3 visdagen , besloot ik om het aan zee te proberen . Het was aan het begin van deze vistrip nooit de bedoeling geweest . Maar echt slechter kon niet .Enkele jaren terug had  ik op een toeristische rondrit door Ierland mijn medereizigers vergast op een vistrip in een baai , en wie weet kon ik terug iets dergelijks versieren .(zie reizen Ierland )In de omgeving van Galway maakt de kustlijn een grote baai , de Galway Bay en hier kan men in de luwte van de kust in de meeste omstandigheden toch vissen . Na een flinke rit met de auto belanden we eindelijk aan de kust , en begeven ons onmiddellijk naar het eerste het beste  kleine haventje . Er liggen slecht enkele bootjes , en op een ervan , een kleine speedboot , zit er een man aan de boot te werken . We starten een babbel  , wat nog steeds de beste manier is om bij  de altijd vriendelijke Ieren  inlichtingen los te krijgen . Het blijkt een olieboorder te zijn . Hij werkt 2 weken op zee , en is dan een week thuis . De boot is zijn eigendom , en zijn vrouw is pas gestart met een gasthouse. We leggen uit dat we op zoek zijn naar een boot om in de baai te vissen . Hijzelf is geen visser , maar als we in zijn gasthouse willen overnachten , wil hij ons wel enkele dagen laten vissen met zijn boot en hij als kapitein . De boot is niet geschikt voor volle en ruwe zee , dus moeten we in de baai blijven . Voor ons is dat geen probleem , het was zelfs onze bedoeling . Hoewel hij dat volledig gratis wilde doen , spreken we met de nodige omzichtigheid een prijs af voor de benzine . De volgende dag starten we in alle vroegte . Onze uitrusting bestaat uit een boothengel , een strandhengel , en 2 karperhengels . We starten het vissen op makreel met een verenpaternoster om het nodige aas te verkrijgen . Met enige moeite krijgen  we genoeg aasvis bijeen om de dag door te komen , en beginnen het vissen op de bodem .De beten laten niet lang op zich wachten , en weldra komen de eerste hondshaaitjes boven . 

Na een tiental vissen vervangen we de zwaardere hengels door karperhengels . De schipper zelf vist de rest van de dag verder op makreel Op de lichtere karperhengels geven deze vissen pas echt sport , en met regelmatige tussenpozenvangen wij ook andere zeevis , die de schipper wil houden als diner, de rest zetten we terug .

Als we s' avonds stoppen spreken we af een deel van de makreel te behouden om er de volgende dag een ruby dubby van te maken . De man kende het woord niet , dus legde ik hem uit dat we de vis zouden fijnmalen of stampen bij gebrek aan beter , en de vispuree daarna in een zak met grote mazen een tweetal meter boven het anker zouden bevestigen . De volgende morgen toonde hij ons trots de reeds fijngestampte vis , die we in enkele ajuinnetjes verdeelden , en een ervan zoals afgesproken bevestigden boven het anker . ( de zak moet geregeld wat geschud worden , door enkele flinke rukken aan het koord te geven )Die dag begon zoals gisteren ,met enkele hondshaaitjes , maar plots viel dit stil .Na ongeveer een kwartier kreeg ik de eerste aanbeet van wat blijkbaar een echt grotere vis moest zijn . Aan de karperhengel was het een dril met hoofdletters .

Uiteindelijk kregen we de vis aan het oppervlakte  : een prachtige Doornhaai . De volgende uren kwam de ene vis na de andere boven , en met twee vissers was er steeds wel een hengel die tot in het handvat gebogen stond . We waren zo druk aan het vissen dat we slechts merkten dat ons anker losgeschoten was , en onze boot reeds een 300 tal meter was afgedreven,  door het minderen van de beet . Bij het ophalen van het anker bleek hoe effectief een ruby dubby kan zijn . De haaien volgden de zak bij het naar bovenhalen , en zwommen  nog rond de boot als deze reeds uit het water was . Een presteerde het zelfs om nog een laatste aanval op het net in te zetten toen ik het uit het water wilde halen . We vaarden terug naar de eerste ankerplaats , daar was het trouwens een tiental meter dieper ,vervingen het net door een nieuw , en na een kwartiertje begon alles van vooraf aan . Hoeveel we er juist gevangen hebben , geen van ons die de tel bijhield , maar het waren er meer dan voldoende om deze vistrip nooit te vergeten . We fotografeerden  de enkele vissen die de schipper wilde meenemen , en hij deelde ons nog mee dat hij de volgende dag zelf een karperhengel en molen zou kopen , en vanaf nu zelf met een ruby dubby zou vissen .

Na een goede nachtrust vol met dromen over nog grotere vissen , begonnen we de volgende dag aan de terugrit .
 

( Klik op de afbeelding en zie de aanbiedingen van dit kwartaal